دوربین واقعیت ها را نشان می دهد. همیشه شیطنت و آزادی تصویربرداران در برنامه های زنده به چشمم می آید. البته تا آنجا که به حریم اخلاق و حرمت افراد تجاوز نکنند... گاهی از دست شان عصبانی می شوم. می توانند اخلاقی تر عمل کنند، اما در مجموع یک نوع گریز از سانسور و شیطنت لذت بخش را در کار آنها می بینم. گاهی دو سخنرانی در تصویر جاری است، خطیبی که با حرارت نطق می کند و تصویر که خاموش حرف می زند. من خیلی وقتها محو تصویر می شوم...
برچسب:
نویسنده: امیر صفری